Zapraszam nie ja, ale ktoś kogo znam. I bardzo mi miło było przygotować ślubne zaproszenia. Proste, białe i podobne do zaproszeń i kartek ślubnych, które robiłam w ubiegłym roku.

Klasycznie (czyli w moim stylu) i romantycznie (czyli coś nowego). Lepiej nie wspominać kiedy je robiłam, ale było to zamówienie ekspresowe niespodziewane i do tego realizowane w przerwie między innymi ważnymi rzeczami.

Wszystkie podobne, biało-srebrne, zdobione kwiatami, piórami i papierowymi gałązkami (mam dwa nowe dziurkacze i używam ich gdzie się da).