Kto mnie podgląda ten wie, że w maju zadebiutowałam z literkowymi kubkami. Kto nie wie o co chodzi, odsyłam do odpowiedniego wpisu -> klik.

Po miesięcznej przerwie wróciłam do tematu i przygotowałam kolejne kubki. Pierwsze dwa zamówione – łaciaty dla syna i taki z dużą ilością tekstu dla brata, a kolejne (te z drugiego zdjęcia) robione z myślą: oto moja radosna twórczość, może komuś się spodoba.

Nie mam pojęcia od czego zacząć, bo to historia zawiła. Ale chyba wszystko zaczęło się od tego -> klik. Od tej ostemplowanej papierowej torebki. Tak mi się podobała, tak się w nią wpatrywałam (najpierw na żywo, a później w jej zdjęcie) aż w końcu spłynęło na mnie natchnienie.
Żeby ostemplować kubeczki. Kupiłam farbę do malowania porcelany (taką, że pomalowane naczynie wkłada się do nagrzanego piekarnika na kilkanaście minut, dzięki czemu można je potem bezpiecznie myć, bo wysoka temperatura utrwala farbę). Wlałam ją na gąbkę do stempli i przystąpiłam do dzieła! I nic już więcej pisać nie muszę.

Miał być misterny czarny wzorek, ale nie wyszedł. Ze złości wyszły mazy, które okazały się całkiem niezłą dekoracją.